Ik weet niet wat ik wil

Als ik aan jou vraag: wat wil je nou eigenlijk met je leven? en jouw antwoord is: ik weet het niet… geen idee, dan is dit voor jou.

Niet weten wat je wil is iets wat ik zó vaak tegenkom. We zijn meestal veel meer bezig met wat we níét willen. Vraag iemand wat ze willen, en vaak volgt er eerst een hele lijst van alles wat niet meer past, niet meer fijn voelt, niet meer klopt. Maar als dan de vraag komt: wat wil je dan wel? blijft het vaak stil. En dat is eigenlijk helemaal niet zo gek.

Je bent het niet kwijtgeraakt zonder reden

Van jongs af aan leren we vaak dat onze wil er niet echt toe doet. Dat begint al vroeg.

Als kind voel je heel duidelijk wat je wel en niet wil, maar al snel leer je je aanpassen.

Zeker als vrouw krijg je vaak bewust of onbewust mee dat je lief moet zijn, meegaand, flexibel.

Dat je eerst aan de ander denkt. Dat jouw wensen niet op de eerste plaats komen.

Daar komt nog iets bij: veel vrouwen hebben diep vanbinnen het idee opgeslagen dat kiezen voor jezelf egoïstisch is. Alsof jouw verlangen verdacht is. Alsof je pas goed bezig bent als je jezelf opzijzet.

En zo raak je steeds verder verwijderd van wat je werkelijk voelt. Niet omdat het er niet meer is, maar omdat er laag over laag overheen is gekomen.

Niet weten is soms ook veilig

Er zit nog een andere laag onder.

Niet weten wat je wil is ergens ook veilig. Want zolang je het niet weet, hoef je ook niets te veranderen. Dan kun je blijven waar je bent, ook als dat leven eigenlijk al niet meer bij je past.

Soms is de echte vraag dus niet alleen: weet ik het niet?

Maar ook: wil ik het eigenlijk wel weten?

Want als je écht toelaat wat je verlangt, dan betekent dat misschien ook dat je eerlijk moet zijn.

Naar jezelf. Dat je andere keuzes te maken hebt. Dat je iets los te laten hebt. En dat kan spannend zijn.

Het antwoord zit niet in je hoofd

Als je echt niet meer goed voelt wat je wil, dan ga je het meestal niet vinden door er nóg harder over na te denken.

Het antwoord zit niet in je hoofd. Het zit in je hart.

In wat licht voelt. In wat vreugde geeft. In wat stroomt, voelt als flow.

In waar je van opleeft. In wat je raakt. In wat je vervulling geeft.

Misschien helpt het om terug te denken aan vroeger. Aan wat je als kind vanzelf deed. Waar je helemaal in op kon gaan. Waar je de tijd in vergat. Dat zijn vaak geen toevallige dingen.

Vraag jezelf eens af:

• Waar gaat mijn hart sneller van kloppen?

• Wat voelt licht?

• Waar word ik echt blij van?

• Wat geeft me een gevoel van vervulling?

  
  

En ja, dan komen er vaak meteen allerlei bezwaren naar boven. Ja maar dat kan niet. Ja maar daar kan ik mijn geld niet mee verdienen. Ja maar dat is niet realistisch.

Die stemmetjes komen vanzelf. Maar probeer ze niet meteen leidend te maken.

Begin klein, maar begin nu

Schrijf eens op waar jouw hart naar verlangt. Niet wat praktisch is. Niet wat hoort. Niet wat verstandig lijkt. Maar wat je écht zou willen als alles even mocht bestaan.

En kijk daarna eens of je daar nu al iets van kunt toelaten in je leven. Hoe klein ook.

Niet volgend jaar. Niet pas als alles geregeld is. Niet als je meer tijd, geld of rust hebt. Maar nu.

Jouw leven begint niet later. Het begint hier.

Soms hoef je nog niet meteen het hele antwoord te hebben. Soms is één klein stapje richting wat lichter voelt al genoeg.

Tot slot

Dus als jij regelmatig denkt: ik weet niet wat ik wil, weet dan dat daar meestal veel meer onder zit dan alleen verwarring. Misschien ben je jezelf niet kwijt.

Misschien ben je alleen heel lang gewend geweest om niet meer echt te luisteren. En misschien is het nu tijd om dat weer voorzichtig te gaan doen.